


Bir film sayesinden haberdar oldum bu ilginç anne kızdan. Filmin gerçekbir hikayeye anlaması ise insandaki etkisini daha da artırıyor.
Şarkıcılık yapmakta olan Edith, bir kere evlenip boşanmış sosyetenin ileri gelenlerinden bir isimdir. Modellik ve dansçılık yapmakta olan kızı Edie, annesi hastalanınca onu bakımı için başarılı kariyerinden vazgeçip annesinin yanına taşınır.
Birbirlerinden başka hiç kimseleri kalmayan, giderek gerçeklik algılarını yitiren ikili kendilerini dış dünyadan izole ederler. Akıl sağlıklarını da yavaş yavaş kaybetmeye başladıklarında zengin ve şaşalı yaşamlarından geriye yalnızca yıkık dökük bir ev kalır.
Film, Jacqueline Kennedy'nin halası Edith Bouvier Beale ve yeğeni Edith 'Little Edie' Bouvier Beale 1975 yapımı aynı isimli belgesel Grey Gardens'ın dram olarak yeniden çevrimi.
Little Edith için;
Los Angeles Times ise “Saç dökülmesi sorununu eşarp kullanmak için fırsata dönüştürüyor” dedi. New York’lu ünlü modacı Isaac Mizrahi, içgüdüsel bir moda anlayışına sahip olan Little Edie’nin stil kelimesinin tanımı olduğunu söylerken onun tarzını, “Edie, modada kusursuzluğa meydan okuyor” diye tanımlıyor. Öte yandan internetteki Hijabfashionista ve The Hijab Blog gibi hicab modası sitelerinde bu moda rüzgarı için “Sonunda Avrupa türbanı yeniden keşfetti” yorumları yapılıyor
14. yy’da saygınlık ve edep göstergesiydi
Eşarbın takış biçimi, Türkiye’de çok tartışılan siyasi bir konu olsa da Avrupa ve ABD’de kadınlar için yalnızca aksesuar olarak görülüyor. 14’üncü yüzyılda, Batı’da başı örtmek saygınlık ve edep göstergesi sayılıyordu. İngiliz Victoria ve Albert Müzesi’nin moda uzmanına göre başı örtmek “doğru” yolu izlemenin bir işaretiydi. 70 yıl önce Hermes modaevi ilk kez o dönem efsane olan ipek eşarpları üretti. Sonraki yıllarda ortadan kaybolan eşarplar İkinci Dünya Savaşı sırasında fabrikalarda çalışan kadın işçiler tarafından saçlarını korumak için kullanıldı.

wawww.çok merak ettim. ilk fırsatda izlemek istiyorum :) blogunda çok hoş .başarılarının devamını dilerim.
YanıtlaSilblogumada davetlisin.
mutlu kal :)
http://habinos.blogspot.com/